📜 តារាង វស្សា ១–៤៥
🌱 វស្សា ១
- ព្រះអង្គត្រាស់ដឹងក្រោមពោធិវក្ស
- ស្នាក់នៅពោធិមណ្ឌល ៧ សប្ដាហ៍
- មារអារាធនា លើកទី១ → ព្រះពុទ្ធបដិសេធ
- បង្រៀនធម្មចក្របវត្តនសូត្រ
- កើតភិក្ខុសង្ឃដំបូង (៥ អរហន្ត)
🌿 វស្សា ២–៣
- ព្រះសាសនាចាប់ផ្តើមរីករាលដាល
- មានសាវកឆ្នើម (សារីបុត្រ, មោគ្គល្លាន)
- ភិក្ខុសង្ឃកើនច្រើន
- មារអារាធនា លើកទី២
- ➜ ព្រះពុទ្ធបដិសេធ
➜ ព្រះសិស្ស មិនទាន់រឹងមាំគ្រប់គ្រាន់
🌿 វស្សា ៤–៥
- ព្រះសាសនារីកចម្រើនទូលំទូលាយ
- ការបង្រៀនធម៌ជាច្រើនសូត្រ
- វស្សាទី៥
👉 បង្កើត ភិក្ខុនីសង្ឃ (ព្រះនាងមហាបជាបតី)
🌳 វស្សា ៦–១០
- ចតុពារីសទ (ភិក្ខុ ភិក្ខុនី ឧបាសក ឧបាសិកា)
ចាប់ផ្តើមបំពេញ
- សាវកមានអរហន្តជាច្រើន
- ព្រះសាសនាមានមូលដ្ឋានរឹងមាំ
🌳 វស្សា ១១–២០
- ព្រះពុទ្ធធ្វើធម្មយាត្រាទូលំទូលាយ
- បង្រៀនធម៌ដល់ស្តេច ព្រះរាជវង្ស និងប្រជាជន
- វិន័យ និងធម៌ត្រូវបានដាក់ប្រព័ន្ធច្បាស់
🌳 វស្សា ២១–៤០
- ព្រះសាសនារីកចម្រើនពេញឥណ្ឌា
- មានសាវកអរហន្តរាប់ពាន់
- ព្រះធម៌ និងវិន័យត្រូវបានថែរក្សាយ៉ាងរឹងមាំ
🌸 វស្សា ៤១–៤៤
- ព្រះអង្គចាស់ជរា តែព្រះសាសនារឹងមាំពេញលេញ
- ចតុពារីសទស្ថិតស្ថេរ
- សាវកអាចបន្តព្រះសាសនាបានដោយខ្លួនឯង
🌕 វស្សា ៤៥ (វស្សាចុងក្រោយ)
- នៅ ចាបាលចេតិយ (Cāpāla Cetiya)
- មារអារាធនា លើកទី៣
- ព្រះពុទ្ធ ទទួលអារាធនា
👉 ដាក់អាយុសង្ខារ
👉 ប្រកាសបរិនិព្វានក្រោយ ៣ ខែ - បរិនិព្វាននៅ កុសិនារា
🧭 សេចក្តីសង្ខេបខ្លី
- លើកទី១ → មុនវស្សា ១
- លើកទី២ → វស្សា ២–៤ (មុនភិក្ខុនីសង្ឃ)
- លើកទី៣ → វស្សា ៤៥ (ទទួលអារាធនា)

No comments:
Post a Comment